شهید کریم ماهری در قسمتی از وصیت‌نامه پرمحتوای خود، با خداوند چنین راز و نیاز می‌کند: «خدایا همه ما چه آنهائى که شهید شدند و در نصف راه ماندند و چه ما که اسلحه آنها را به دست گرفته‌ایم و راه مولایم حسین‌بن‌علی (ع) را دنبال می‌کنیم و با توکل و استعانت از آن ذات حق این راه را باز میکنیم، نگذار آرزوهایمان در دلهایمان بماند.»

در قسمتی از وصیت‌نامه پر محتوای شهید «رحیم ماهری»، میخوانیم: «اما برادران ما به وعده خود که گفتیم (می‌جنگیم و می‌میریم ولی سازش نمی‌پذیریم) وفا کردیم و بعد از ما شما برادران راه ما که راه سربازان لشکر على (ع) است، ادامه دهید.»

شهید بهرام فرجی یقینی در نامه‌ای که به دست‌خط خودش می‌نویسد: «انسان تا خود این واقعیت‌ها را از نزدیک مشاهده نکند نمی‌تواند به رحمت خداوندی پی ببرد و انشاء ا… خداوند نصرت خود را بر ما بندگان ناچیز خود هر چه زیادتر فرموده و ما را تا پیروزی نهایی بر کفار جهان یاری نماید.»

نوید شاهد آذربایجان شرقی تصویری از دست‌خط شهید «نادر نجف‌نژاد» از شهدای دوران دفاع مقدس را منتشر می‌کند.

در متن وصیت‌نامه شهید والامقام «حبیب خاشع‌گر» چنین آمده است: «من می‌روم که در ماه خون در کربلای زمان با اطاعت از حسین زمان دست متجاوزان در آن را از مرز‌های ایران قطع نمایم.»

شهید «یوسف کنگری»، از سربازان دلیر ۸ سال دفاع مقدس سرزمینمان ایران است. پس از چندین سال مفقودالاثر بودن به آغوش وطن باز‌گردد. در قسمتی است وصیت‌نامه‌اش آمده است: «خانواده گرامی‌ام بدانید که شهادت و مرگ در راه الله کام من است پس بعد از مرگ مرا ناکام نگوئید، نخوانید و نشنوید! امیدوارم راه مرا ادامه دهید.»

در وصیت‌نامه شهید «صاحبعلی کنگری»، میخوانیم: (تا پریشان نشود، کار به سامان نرسد) در هر زمان برای همه مخلوقات خداوند، علی‌الخصوص انسان‌ها، پیش آمد‌های نیک، بد به نظر می‌آید ولی باید تحمل کرد. دنیا به منزله رودخانه پنهان است، یک وقت پُر می‌آید و گاهی هم خشک می‌شود؛ ولی همیشه دریک حال نمی‌ماند.

شهید محمدرضا گوزلی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «خواهران عزیزم! از شما هم میخواهم که مرا حلال کنید و همچون زینب (س) استوار باشید و حجابتان را حفظ کنید تا حافظ خون شهدا باشید و همیشه مطیع اسلام باشید، هیچگاه نمازتان را ترک نکنید و از یاد خدا غافل نباشید.»

شهید تقی عبدی قویدل، وصیت‌نامه‌اش را چنین آغاز می‌کند: «خدایا تو شاهدی که هم اکنون بعد از نماز صبح با زبان روزه، رو به قبله نشسته و آماده نوشتن وصیت نامه‌ام هستم.»

شهید «اسد ناشر لیقوان» در همه نامه‌هایش همیشه به نماز اشاره می‌کرد. به طوریکه می‌نویسد: «اگر قرار باشد از اول عمرم تا آخرین نفسم برای کسی وصیتی داشته باشم، اول نماز و بعد ترس از خدا توصیه می‌کنم.»