مادر شهید«حشمت اله صفایی پور»، گفت: شهید در همه امور ما را یاری می کرد از دوریش خیلی ناراحت هستم. پس از گذشت سال ها چشم انتظارفرزندم هستم اما افسوس نه مزاری نه نامی و نه نشانی از او دارم.

مادر شهید«محمدرضا عزیزی چم سرخی»، گفت: یکی از بهترین خاطراتی که هیچ وقت از ذهنم پاک نمی شود این بود، کفشی برای عیدش خریده بودم آن را به دوستش هدیه داد که مبادا شب عید بی کفش بماند ولی من دیگر برای خودش نتوانستم کفش بخرم با سن و سال کمی که داشت از نفس خودش گذشت که دیگری را شاد کرده باشد.

مادر شهید «جلیل نوراحمدیان» می گوید: وقتی فرزند اول به دنیا می آید ارتباط عاطفی بین مادر و فرزند ایجاد می شود، من هم جلیل را خیلی دوست داشتم و از دوری اش ناراحت می شدم. در حال حاضر هم سال هاست که دیگر او را ندیدم، امیدوارم مرا شفاعت کند.

همسر شهید «ابراهیم بابایی» می گوید: سال 1359 اوایل انقلاب، ضد انقلابیون به روستای ما حمله کردند و همه را به خاک و خون کشیدند. ابراهیم گفت: چرا باید اجازه بدهیم دشمن به این راحتی وارد خاک ما شود، مردم را آواره کند و به خاک و خون بکشد. به عضویت بسیج درآمد و وقتی این تصمیم را گرفت، من هم خیلی خوشحال بودم از اینکه همسرم همچون جوانان غیور وطن، پا به پای آنان برای دفاع از کشورش می جنگد.

آزاده و جانباز کرمانشاهی«خیر الله مالمیر»، می گوید: بعضی از بچه ها مجروح بودند و بعضی هم سه روز بود که چیزی نخورده بودند و بسیار خسته و نگران بودند. هوا رو به تاریکی می رفت و اتوبوس وارد منطقه ای به نام اردوگاه کمپ نُه شد که خیلی از شهر دور بود. ما را ازیک دَر ورودی که کاملا" سیم خاردار بود، عبور دادند.

فرزند جانباز شهید «صادق نظر زاده» می گوید: برای چندمین بار تکلیفی را که مدرسه خواسته است، روی کاغذ تمرین می کنم و به عکس پدرم چشم می دوزم. او تندیس استقامت و فداکاری است.

یک آزاده کرمانشاهی در روایتی از زمان اسارت خود در اردوگاه های عراق می گوید:برای درمان و رسیدگی به بهداشت اردوگاهی که ما در آن بودیم یک پزشک بعثی فرستاده بودند. این به اصطلاح پزشک، جلاد پَستی بود. هر گاه اسیری برای مداوا به او مراجعه می کرد، نه تنها مداوایی انجام نمی داد بلکه دستور می داد او را به حدی کتک بزنند و فلک کنند تا مریضی و کسالت از یادش برود.

فرمانده دوران دفاع مقدس، به مناسبت دومین سالگرد شهادت «حاج قاسم سلیمانی» در متنی به یاد سردار دل ها نوشته است: سردار از حلقه اشک چشمانت برای فرزندان شهدا بگو، از دوست و دشمنانت که شما را به نیکی یاد کردند چون نیک اندیش بودی.

فرزند شهید«عزیز عبدالهی» گفت: با هدف زنده نگه داشتن یاد شهدا و ترویج فرهنگ ایثار شهادت، یک قطعه زمین را با نام شهید هر چند قدمی کوچک است بر حسب وظیفه به آرامستان های شهرستان ثلاث باباجانی اهدا کردیم که امیدوارم خداوند از ما قبول کند.

«عباس قادری» آزاده کرمانشاهی می گوید: مرا به محوطه ی اردوگاه بردند چند بعثی کابل به دست هم منتظر ایستاده بودند. سرهنگ بعثی جلو آمد و گفت: نترس، کاری نداریم! فقط به نام صدام این قطعه بلوک را بردار و جا به جا کن من روی زمین آب دهنم را انداختم و صدام را لعنت کردم...