همسر شهید تعریف می‌کند: مادرم از رفتن او ناراحت بود، اما عیسی می‌گفت؛ این یک وظیفه است و باید هرچه زودتر انجام شود. ما باید با تمام توان، با تکیه بر جوانان، از کشور و دینمان دفاع کنیم و در برابر دشمن این خاک و مرز و بوم بایستیم.

پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان هرمزگان تصاویر به یادگار مانده از شهید «عیسی خادمی رودان» را برای علاقه‌مندان منتشر کرد.

جانباز سرافراز «غلام صادقی» درباره چگونگی حضورش در جبهه چنین روایت می‌کند: در ارتش و در لشکر ۸۸ زاهدان خدمت می‌کردم. سال ۱۳۶۱ به مدت سه ماه در ایرانشهر دوره آموزشی را گذراندم و پس از آن، به‌طور مستقیم به منطقه سومار اعزام شدیم. زمانی که به منطقه رسیدیم، به ما گفتند که صلح برقرار شده است؛ اما چند روز بعد در عملیاتی شرکت کردیم که در جریان آن، حدود ۱۷ نفر از نیروهای دشمن را به اسارت گرفتیم. پس از پایان عملیات و بازگشت به گردان، تنها چند ساعت گذشته بود که هلی‌کوپترهای دشمن اقدام به هلی‌بر نیرو کردند. در همان حمله، بر اثر شلیک تیربار یکی از هلی‌کوپترها مجروح شدم و سپس به اسارت دشمن درآمدم.

شهید «احمد عوضی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: قدر این انقلاب شکوهمند اسلامی‌مان را بدانید و اماممان را در همه حال دعا و ثنا نمایید.

مادر شهید تعریف می‌کند: او دیدگاه و باور محکمی داشت و همیشه می‌گفت؛ باید کاخ‌های صدام را به آتش بکشیم؛ چرا که او جوانان نازنین بسیاری را از ما گرفته است. باید تا آخرین قطره خونمان برای نابودی کاخ‌های صدام و ایستادگی در برابر او بجنگیم تا به پیروزی برسیم.

جانباز سرافراز «عیسی احمدی» درباره چگونگی حضورش در جبهه چنین روایت می‌کند: شانزده سال بیشتر نداشتم که از طریق بسیج راهی جبهه شدم. پس از گذراندن دوره ۲۵ روزه آموزش کمک‌های اولیه، به اهواز اعزام شدم. در طول دوران حضورم در جبهه، سه بار مجروح شدم. در عملیات خیبر، مسئولیت انتقال مهمات و جابه‌جایی مجروحان را بر عهده داشتم. بر اثر بمباران شیمیایی، قلب و ریه‌هایم آسیب دید و این آسیب‌ها به‌گونه‌ای بود که گویی تمام سیستم بدنم را تحت تأثیر قرار داد. متأسفانه عوارض این مصدومیت حتی به فرزند اولم نیز منتقل شده است.

شهید «محمد منتظری نخلی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: خواهران، حجاب شما سندی است برای ارزشهای انقلاب علیه دشمن جنایتکار، امیدوارم که این حجاب را از یاد نبرید و با رعایت حجابتان حافظ و نگهدار خون شهیدان باشید.

پدر شهید تعریف می‌کند: حسن پس از ۹ ماه حضور در جبهه، در عملیات رمضان به فیض شهادت نائل آمد. حسن همیشه شهادت را آرزویی بزرگ و دست‌نیافتنی می‌دانست؛ غافل از آنکه روزی فرا خواهد رسید که خداوند او را به همان آرزوی دیرینه‌اش خواهد رساند.

برادر شهید شهید تعریف می‌کند: چند ماهی از دوران سربازی‌اش گذشته بود که در یکی از مرخصی‌ها احساس می‌کردم می‌خواهد چیزی بگوید، اما انگار نمی‌توانست. سرانجام بعد از مدتی حرف دلش را به زبان آورد و گفت؛ می‌خواهم به جبهه بروم. برای ادامه خدمتم دو منطقه را پیشنهاد داده‌اند؛ زبیدات و کردستان، و باید یکی را انتخاب کنم.

شهید «محمدرضا دادخدایی» از جوانان مؤمن و انقلابی آبادان بود که از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی، با حضور در صحنه‌های دفاع از انقلاب و مقابله با گروهک‌های ضدانقلاب، مسیر جهاد را برگزید. او با آغاز جنگ تحمیلی، شهر و دیار خود را ترک نکرد و در صف مدافعان آبادان ایستاد. پس از شهادت برادرش، شهید علیرضا دادخدایی، با عزمی راسخ‌تر راه جبهه را در پیش گرفت و سرانجام در عملیات رمضان، در ۲۹ تیر ماه ۱۳۶۱، در جبهه شلمچه به آرزوی دیرین خود، یعنی شهادت در راه خدا، دست یافت.